Door welke ANGST laat jij je leiden…..

Paardrijden ik houdt ervan. Voor mij betekent het ONTSPANNING, samen 1 zijn. Verweven met de NATUUR.

Want buiten rijden, dat is wat ik het liefste doe. Al galoperend, samen over de zandpaden en door de bossen.

En toch, toch is daar die ANGST. De angst die mij lang tegengehouden heeft om ECHT te kunnen genieten. Om echt die EENHEID te kunnen voelen.

Ik wilde er niet aan toe geven. Ik was toch niet BANG. Ik reed al jaren, waarom zou ik dan NU ineens angstig zijn?

De angst die ik had ontwikkeld, die kwam natuurlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Dat weet ik NU.

Als kind was ik ieder vrij uurtje op de manege te vinden. ’s Ochtends bracht mijn moeder mij erheen en in de avond haalde ze mij weer op.

Heerlijk vond ik dat, ik mij mij er helemaal in verliezen. TIJD en RUIMTE bestonden hierin niet voor mij. En NU kan ik mij er nog steeds helemaal in verliezen. Samen smelten met mijn GEVOEL, als ik buiten bezig ben. Buiten in de NATUUR, met de dieren.

VOELEN, dat is wat ik dan doe

Springen dat was niet mijn ding. Toch deed ik het keer op keer. Ik pushte mijzelf door de angst heen. De angst drukte ik steeds harder weg. Het mocht er niet zijn van mij.

Eenmaal volwassen, bleef ik de angst wegdrukken. Nog steeds niet luisterend naar mij gevoel.

Totdat mijn paard bij mij kwam. Mijn liefdevolle spiegel, die mij dwong te luisteren. Hij wist mij te spiegelen tot op het bot. En nog steeds doet hij dat. Wat ben ik hem enorm DANKBAAR.

Dankbaar voor de wijze lessen

Nooit doet hij een stap verkeerd. Altijd is hij begripvol en geduldig met mij. Alleen ik niet met mijzelf. Als hij aangaf iets spannend te vinden, dan wilde ik hem er weleens doorheen pushen. Net zoals ik altijd bij mijzelf had gedaan.

Alleen hem houdt ik niet voor de gek, nee hij leert mij luisteren. Luisteren naar mijn gevoel. Hij leert mij kijken naar wat mijn gevoel mij wil vertellen. En als ik niet luisterde, dan liet hij mij letterlijk voelen. Zand happen, dat is wat ik kreeg!

Juist dat zorgde ervoor dat ik wel moest gaan luisteren naar mijn gevoel. Hij kan zo lekker duidelijk zijn. Een echte LEERMEESTER zullen we maar zeggen.

En ik weet dat, dat niet alleen voor mijn paard geldt. Dat geldt voor iedereen om ons heen. Ja ook de mensen om jou heen! De ander SPIEGELT altijd iets in jou! De vraag is alleen WIL je het zien?

Durf jij in de spiegel te kijken?

Durf jij om je heen te kijken en te zien wat een ander met jouw doet, wanneer jij je weer eens irriteert aan die ene collega? Of die vriendin, waarvan jij vind dat zij wel hele rare sprongen maakt.

Zou je de eigenschappen die de ander heeft, STIEKEM ook niet zelf willen hebben? Alleen is er iets in jou dat jouw tegenhoud om die stap werkelijk te maken?

Wordt je tegengehouden door de angst om te VOELEN? Is het de angst voor VERANDERING? Wat het ook is, de vraag is wat het jou wil vertellen!

Durf jij de uitdaging aan te gaan en weer terug te gaan naar je GEVOEL? Op een andere manier leren kijken naar wat je gevoel jouw te vertellen heeft? Heb jij compassie voor je emoties om zo dichter bij je GEVOEL te kunnen komen?

Mag ik jou daarbij begeleiden. Een stukje met je meelopen op jouw pad? Stuur dan een mail naar marjolein@praktijklevenskracht.nl en zie hoe ook jij kunt groeien in jouw proces!

Vanuit liefde,

LevensKracht bij Marjolein

Toch is daar die angst.....

Laatste blogs